CASSANDRA

Onze Cassie is een lief en heel rustig hondje, voor een sheltie niet al te slim, maar kan zich goed handhaven in de roedel. Als ze iets niet snapt, gaat ze op haar rug liggen  met de pootjes omhoog zo van nu weet ik het niet meer.
Ze speelt en rent dapper mee, ze is nu 10 jr,  we hebben wat meer honden die wat ouder zijn, die doen het wat rustiger aan.

Maar met ballen dan worden ze allemaal weer jong, en dringen zich naar buiten, we gaan naar het buitenveld, dat is prachtig.
Dus dringen voor de poort en allemaal gelijk er door. Op het veld gaan we ballen, na een tijdje valt me op dat Cassie niet meer loopt en stil blijft zitten, ze wil wel lopen maar dan op 3 pootjes, dat gebeurt wel vaker hebben zich verstapt of zo, meestal is dat na en paar dagen weer beter.

Maar in dit geval niet, ik begon een naar voorgevoel te krijgen.
Dus naar onze dierenarts Atjo Westerhuis, bekeken en gevoeld, ja dat knieschijfje zat los, is dat de oorzaak of gevolg, dus foto´s maken,  nu konden we zien dat het onderste pootje niet meer recht stond ten opzichte van het bovenste.
De conclusie:  het kniebandje is  kapot .
Gelijk afspraak maken voor de operatie. Die kon gelukkig heel snel, al de volgende morgen.
We kunnen haar zo niet langer laten lopen. Dus wij naar Dodewaard.
Ze lag rustig bij mij op schoot, een roesje en laten slapen en heel voorzichtig de narcose, het is een sheltie dus is  extra voorzichtigheid geboden.
Daar ik een heel nieuwsgierig mens ben en altijd wat kan leren blijf ik zoals altijd bij de operatie, eerst een muts op en een mond kapje voor en nergens aankomen.
Atjo Westerhuis wordt daar niet nerveus van en legt uit wat hij gaat doen.
Er wordt een nylon bandje gelegd,  die de knieband kan vervangen, deze operatie duurt ongeveer een uur, het komt erg precies, de boring voor het bandje moet op de juiste plaats en ook de spanning komt erg precies.

De wond wordt in en uitwendig gehecht, en ziet er keurig uit.
Na ongeveer 10 dagen mogen de hechtingen er uit.

Maar ja dat kan ze zelf, als de kap er even af  is, heeft ze er al een uit, en zo gaat dat elke keer.
Kap af voor het eten en jawel hoor weer een hechting er uit. En ze doet het keurig niks van te zien, na controle bleek dat alles weer is zoals het zijn moet ,en kan  onze Cassie weer verder op haar 4 pootjes.
En rent ze weer achter de ballen aan.

Frans Glorius

KIS ME KATE.

Vorige keer heb ik verteld wat een speciale hond Katie is, ze verteld en praat, zorgt voor de vaatwasser, kijkt naar de vogels etc.
Ze heeft vier prachtige pups gehad en er goed voor gezorgd. Ze was een prima moeder, pups wassen, voeden en er later mee spelen.
Er waren twee tricolors en twee sables, waarvan Pipra precies het zelfde karakter heeft als Katie.
Ballen vindt ze nog steeds prachtig, ze vliegt de ballen achterna en is eerder aan de andere kant dan de bal,
Ze springt, hapt en heeft hem.Lexa en Freya rennen mee, maar ze is te snel, dus de bal is voor Katie.
Maar het is niet genoeg, ze wil meer, je denkt ze is moe, maar nee ze rent vooruit om de boswandeling te beginnen, de andere vijf shelties vinden het prima die gaan graag mee.
Zes shelties ja helaas is Emmy begin Mei overleden.Ze was bijna 15 jaar op 2 maandjes na, ze was op, het kaarsje ging uit, een groot verlies, gelukkig hebben we nog veel van haar lijn.
In het bos lekker snuffelen, Guinea en Cassandra komen er op hun gemak achteraan, verder ook met de ballen gooien.
Naar het bos loopt een asfalt pad, ik heb geleerd dat is oppassen, het is net schuurpapier als ze achter de bal aanrennen en hard stoppen op het asfalt slijten de nageltjes veel te snel.
Katie kwam zo eens terug met bloedende nagels. Nu doe ik het zo, ik gooi de bal  zodat die op het gras aan de zijkant van het pad terecht komt, dus remt ze nu af op het gras, daar kan ze doorglijden en het is niet stroef, dus beter voor de pootjes.
Na dit alles zal ze wel moe zijn, ja een beetje ze ligt uit te hijgen en bij te komen , samen met de andere shelties.
Maar na een uurtje kijkt ze me vragend aan, van ik ben nog lang niet moe baasje wat gaan we doen ?
Wat doe je dan voor z,n sheltie, na lang nadenken van wat ze leuk zou vinden had ik het gevonden, een agility baan, dat zou ze mooi vinden.
Alles besteld en opgebouwd, slalom palen, een spring ring en twee hindernissen, ze staan geïnteresseerd te kijken wat baasje aan het doen is.
En dan beginnen, eerst oefenen. Katie heeft aanleg, na een paar keer rustig het parkoers door te lopen had ze de smaak te pakken.
Ze zigzagt tussen de paaltjes, vliegt door de ring en over de hindernissen, ze vindt het prachtig en haar en mijn conditie gaan er op vooruit.
Af en toe de baan veranderen zodat het spannend blijft, zo hebben ze veel plezier.

Frans Glorius

Een  “gewone” dag met acht shelties

Langzaam open ik mijn ogen, ik word wakker gekust door twee shelties, die aan de beurt waren om bij de baasjes te slapen.
Nu waren dat Katie en Jolly, die mooie bruine kijkers kijken me nu aan.
Baasje, het is tijd om op te staan, beneden hoor ik zachtjes geblaf, kom we moeten naar buiten, het is dag.

Dus naar beneden, deze twee lopen zelf de trap af, sommige moet ik dragen.
Beneden staan ze al te springen voor de keukendeur naar buiten en wel vlug.
Maar buiten wachten ze, baasje moet zijn jas en klompen aan, want hij moet mee, alleen gaan we niet, dat hoort zo.
Dus ik mee naar het eigen hondenveld, tussendoor de kippen eten en water geven en eieren rapen.

Emmy heeft even een onderonsje met onze haan Lodewijk.
Als ze klaar zijn, gaan we weer naar binnen, maar het is slecht weer, Nederland, dus klei aan de pootjes.
Eerst in de hondenkamer om een beetje op te drogen.
In die tijd maak ik het hondeneten klaar, ieder zijn eigen bakje met de juiste hoeveelheid en type brokken.

Als de pootjes droog zijn, krijgen ze hun eten, daarna ben ikzelf aan ontbijt toe.
Nu moet baasje onder de douche, maar alleen, neen, dat mag niet.
Ik heb twee chaperonnes, Jolly en Lexa gaan mee.
Jolly drapeert zich op het bed en Lexa gaat mee de badkamer in, die wil zien of baasje wel goed douchet.

Dan wat huiselijke werkzaamheden of boodschappen etc.
Daarna ballen met de shelties.
Onze boswandeling duurt ongeveer een uur, waar ze lekker kunnen snuffelen en achter de bal aan kunnen rennen. Speciale geuren moeten worden onderzocht en ze staan er dan allemaal bij, ik weet het niet, maar zij vinden het geweldig, misschien van een vos of hert, het kan allemaal.

Moe en uitgespeeld komen ze terug.
Na de lunch met Darty naar de dierenarts. Hij heeft een gezwel onder zijn pootje, dat moet verwijderd worden, het is goedaardig, maar hoelang anders nog.
Bij Westerhuis, doet Amanda  de operatie.
We hadden gehoopt het teentje te behouden, maar helaas. Het teentje was helemaal opgenomen in het gezwel. De ingreep was zeer goed gelukt, helaas moet Darty verder met een teentje minder.

Thuis staan een paar honden op wacht, ze weten, Baasje komt zo terug, dus naar buiten kijken, of hij er al aan komt.
Thuisgekomen moet er wel gespeelt worden met de rest van de roedel, zorgen, dat Darty rust krijgt en kan herstellen.

Dan eten maken voor het hele spul, vandaag gekookt runderhart en flocons.
Daarna kunnen wij zelf eten en keert de rust weer in sheltiekennel, of Mischaa’s Pride.

Frans Glorius

VOSSEN

s‘Morgens kijken hoe het met de kippen gaat. Geen kip te zien, wel alles vol met veren en bloedspatten in het binnenhok.
Wat is er gebeurd, je gelooft je eigen ogen niet.
Dit moet een aanval van vossen zijn geweest, die op jacht waren om eten voor hun jongen te zoeken.
En daar ligt Lodewijk, ons mooie haantje.
Hij heeft zich dapper verdedigd en de vossenaanval overleefd, hij is wel in shock en ik denk vol met kneuzingen, meer dood dan levend, ligt hij daar.
Hij beweegt niet, maar aan zijn oogjes kan ik zien, dat er nog leven in zit.
Heel voorzichtig pak ik Lodewijk op en leg hem op het grasveld, zodat wij kunnen zien, hoe het met hem gaat.
En dan gebeurt er iets heel moois.
Jollity Sunshine gaat dicht bij Lodewijk liggen om op hem te passen.
De hele dag blijft Jolly bij hem en soms stoot zij met haar neusje Lodewijk aan, alsof ze wil zeggen:
Kom op, ja je kunt het, ga toch staan en kukel.
Mede door de zorgen van Jolly, is ons haantje weer helemaal de oude geworden en loopt weer fier met zijn nieuwe dames rond.

Frans Glorius

Onze Roedelleidster wordt oud.

Ja, Emmy wordt wat ouder, ze is nu 12 jaar en nog steeds fit, met een prima neus voor alle geurtjes in en om het huis. Toch de oortjes, dat gaat wat minder, ze hoort duidelijk minder en is vaak in gedachten ver weg, ook slaapt ze erg diep, dat is goed te merken, als ze moeizaam wakker wordt.
Maar wat ze nog steeds heeft is respect, vooral van de jongere shelties, die naar haar opkijken en haar getraande oogjes wassen, tot ze weer mooi schoon zijn. En ze maken ook haar grijze snuitje mooi schoon.
Emmy is zo’n beetje de stammoeder van onze kennel. Ze is de moeder van Lexa, grootmoeder van Freya , overgrootmoeder van Katie en betovergrootmoeder van de pups, Norah,Nikita, Noah, Rayo en Nicolas.
Al deze bovenvermelde nakomelingen wonen nog steeds bij ons, behalve de pups.
Wij zijn fokkers voor onze hobby en geen fokkers, die de honden, die uitgefokt zijn wegdoen.
Laat ze maar lekker oud worden bij ons.
Edoch ook haar opvolgers in de roedel zien het, Emmy wordt oud, Lexa en Guinea, die allebei 9 jaar jong zijn, willen beiden de vlag wel overnemen. Dat leidt tot subtiel gegrom over een kluifje, of over de beste plaats op de bank, echte strijd komt er niet, Emmy is er gelukkig nog, al bemoeid ze zich er niet meer mee.
Ik denk, dat, dat ook komt, dat ik als super roedelleider, de rangorde blijf bevestigen.
Bij het eten krijgen ze hun bakje altijd in de roedel volgorde en dat weten ze, de oudste eerst en de jongste het laatst. Dit gaat nooit fout en ze kennen dit en zo is het goed.
Hetzelfde met worstjes of kluifjes, ze wachten netjes op hun beurt, de roedel wordt dus gerespecteerd.
Met spelen moet ze het afgeven, het rennen op het speelveld achter de tennisballen, dat redt ze niet meer, de jonge shelties, Freya en Katie en zelfs Cassandra zijn veel sneller, dus Emmy laat het zo en gaat lekker snuffelen, terwijl de anderen met de ballen spelen.
Emeralda wordt bij ons op een gelukkige manier oud en wie het overneemt, de nieuwe roedelleidster, ongetwijfeld haar dochter Adorn Alexandra (Lexa), zo hoort het en zo is het goed.

Frans Glorius

Soms, heel soms gebeurt het.

Wij hebben in onze kennel  “ Of Mischaa’s Pride “ zo af en toe een nestje pups, wij fokken alleen als hobby.
Dit doen we al zo’n tien jaar, met hele lieve en heel mooie pups en dan ineens heb je wat bijzonders, een “Katie”.
Katie is nu 1,5 jaar en ze weet precies, wat ze wil en het aparte is, ze vertelt hele verhalen. Je vraagt haar, Katie, wat is er gebeurd en zij zegt mee, gaaa, huuu, gaaa, wraw, wraw en ze verwacht wel, dat je wat terug zegt en dan praat ze weer verder, ook kan ze dan heel zachtjes blaffen en grommen. Af en toe blijft ze wel vijf minuten praten.
Ook helpt ze met de afwas, ze gaat dan op de deur van de vaatwasser staan en begint met schoonlikken, dus de vaat is nu veel eerder schoon.

Katie is een echte buitenhond, de hele dag wil ze buiten spelen en het fijnste vindt ze spelen met haar moeder Freya, ze rennen dan door de tuin, door en onder de struiken, dat het een lust voor het oog is. Het maakt haar niet uit of het regent, of sneeuwt, ze moet naar buiten, ze kijkt dan wel verbaasd om, dat de andere shelties niet meekomen, die vinden het te slecht. Katie niet, die moet kijken of het goed is bij de kippen en de hele tuin inspecteren, of alles bij het oude is.
En een fijne diepe kuil graven onder een struik, dat is pas een fijne schuilplaats.
Ook gaat ze rustig zitten, om naar de vogels te kijken, dat doet ze ook binnen, ze springt op de stoel bij het raam om naar de vogels te kijken.

Kis me Kate is een echte sheltie en die willen schapen drijven, maar Katie pakt het gelijk groots aan.
Onze vrienden, die hier vlakbij wonen, Mieke en Wiek, hebben o.a. herten, die worden door Katie eerst uit de stal gedreven en door haar in een hoek van de wei geplaatst. Als, dat klaar is, gaat ze met Bincky “de pony” spelen, dat vindt ze prachtig, totdat Bincky achter haar aan galoppeert, dat is toch wel eng en gaat ze vlug de wei uit.

Katie heeft veel familie, ze woont samen met haar overgrootmoeder Emmy, haar grootmoeder Lexa, haar moeder Freya en haar vriendinnen Guinea, Cassie en Jolly, dus genoeg speelkameraadjes.
En na een vermoeiende dag, gaat ze slapen, samen met alle shelties op de bank.

Frans Glorius