Gedichten
Gedichten
over honden zijn welkom, stuur een bericht naar de postmaster!
Na goedkeuring wordt het op de pagina geplaatst!
Zonder toestemming van de postmaster mag niets worden overgenomen!
| |
|
 |
Michaa , geb 24 april 2011.
Na 2 nestjes met alleen reutjes geboren,
Konden we in het laatste nestje, teefjes horen.
We waren heel blij, Eindelijk een teefje er bij .
Michaa moet ze heten,
Zodat we het verleden niet vergeten.
Met Freya en Kathie buiten spelen,
Rennen en vliegen dat gaat nooit vervelen.
Binnen springt ze op de bank, kijk een konijn,
En heeft afdrukken gezet, die erg modderig zijn.
Ze is heel lief, staat tegen me op,
Wil ze kusjes op haar kop.
Haar staartje gaat te keer,
Baasje wanneer kroelen we weer.
Van jongs af aan, slaapt ze naast mijn bed,
Daar heeft baasje de bench neer gezet,
Haar kopje komt nog even omhoog, of ze zeggen wil,
Baasje ik ga lekker slapen, en ben dan stil.
Frans Glorius. 20-12-2011 |
 |
 |
| |
  |
Sneeuw Pret
21-12-2010
Het sneeuw´t, grote vlokken zakken,
Om de aarde met een witte laag in te pakken.
Voor ons Shelties wat een pret,
alsof voor ons een feest is klaar gezet.
Rennen dollen door de sneeuw,
we vliegen en springen, lopen veel te veel.
Baasje gooit, maar de ballen zijn weg,
Verstopt onder een sneeuw laag of heg.
Met ons neusje vol sneeuw en zo wit,
vinden wij de ballen ook niet, shit.
We hebben lol en dolle pret,
thuis heeft baasje de kerstboom gezet.
Raar een boom met lichtjes in huis,
warmte, sfeer, kluifjes het is ons thuis.
We springen op schoot of op de bank,
Dan krijgt baasje veel likjes als dank.
Frans Glorius
|
|
|
31 okt 2010
Pijn.
Onze Lexa is nu 13 jaar,
lief gezond en aaibaar.
Een heel mooi wit neusje,
jaren tekenen, ze is geen kneusje.
Ze rent en speelt met Kathie, niet zo snel,
voor haar leeftijd is ze toch heel fel.
Ik voel haar op mijn schoot,
verdomme een bult, op haar borst, groot.
De zorgen bonken op mijn hart
we hebben met Lex genoeg pijn gehad.
Het is kanker agressief en gemeen,
Lexa, Lexa je moet blijven,er is geen heen.
De bult moet er uit en wel heel snel,
we geven je liefde, dan red je het wel.
Je moet nog heel lang bij ons horen,
zonder jou, voelen wij ons verloren.
Frans Glorius |
|
 |
2 juli 2010
Devling
Vandaag een triest bericht,
Devling in 't leven gezwicht.
Kanker en pas 9 jaar,
tranen het fokken is zwaar.
Devling is weg, naar de regenboog brug,
zo 'n mooie hond, lief en jong en vlug.
Het gekke is, als pups weggaan,
blijven ze in ons hart bestaan.
Beaulexa heeft zijn vriend verloren,
waarom? terwijl ze samen horen.
Ooit een nieuwe vriend, Beaulexa wacht,
een vriend die de pijn verzacht.
Frans glorius
Shelties of Mischaa’s Pride |
|
|
Wij hadden besloten Lexa zou altijd bij ons zijn,
zo'n mooi sable teefje, lief en nog zo klein.
Van ons eerste nestje geboren,
dat was 13 jr. geleden, ze bleef bij ons horen.
Ze is heel lief en mooi van bouw,
alles wat je van een Sheltie wou.
Nu is haar neusje grauw en wit,
met spelen zit ze nog vol pit.
Ze rent en vliegt over het veld,
al is ze oud, ze is top fit dat telt.
De jongere honden zet ze op hun plaats,
denk er om ik ben nog steeds de baas.
Ze bijt ze dan zachtjes in hun neus,
ze hebben nog respect voor haar, serieus.
Het horen gaat achteruit, baasje ik hoor je niet,
maak gebaren 't helpt, ik doe wat ik zie.
Haar oogjes werken minder, niet zoals het moet,
toch rent en speelt ze, is fit, gaat goed.
Ze springt graag op schoot, toont haar genegenheid,
zachtjes haar kopje tegen m´n borst, vertrouwen voor altijd.
Ik denk ze wordt waardig oud,
Lexa een Sheltie waar ik veel van houd.
Frans Glorius |
|
|
De zon komt op en schittert boven ´t blad,
bomen warmen op en schudden de manen glad.
De dag begint in een warme kleur,
ik snuif alles op vooral de geur.
De druppels drippen tik tik tik,
is dit het leven ik ik ik .
Nee er is meer wij jullie allen,
maar wij zijn het aan ´t verknallen.
Dieren verdwijnen en zijn weg voorgoed,
door stank rook vergif geld, voorspoed.
Wie of wat kan dit stoppen,
of gaan allen naar de knoppen.
Frans Glorius
|
|
|
.
Modder Kathie
De winter, sneeuw en vorst,
de grond bedekt met een koude korst.
Wij kunnen spelen op de harde grond,
soms doen onze pootjes zeer, is niet gezond.
Sneeuw tussen onze teentjes, en ijs,
baasje buiten spelen?, ben je wel wijs !
Eindelijk de vorst vertrekt en begint de dooi,
alles wordt nat,en blubber, wat een zooi.
Kathie kijkt zoals alleen zij kan,
strakke bruine kijkers, wat ben je van plan.
Nee, nee we gaan niet,
je wordt te smerig zoals je ziet.
We gaan niet, je wordt heel zwart,
ze kijkt me aan, ogen vol smart.
Ik ben zwak, kan haar niet weerstaan,
dan pak ik de ballen, vooruit, we gaan.
Zie de vreugde in haar donkere ogen.
Ze jankt en gilt van plezier, we mogen,
vuil of niet,
Kathie geniet.
Frans Glorius
|
|
 |
8 januari 2010
Ik en Zij.
Het is december, koud en guur,
binnen knispert en vonkt het vuur.
De houtblokken verspreiden een warme gloed,
en geven warmte in mijn gemoed.
Mijn groene ogen ontmoeten bruine kralen,
liggend op stoel of bank te stralen.
De pootjes van Kathie bewegen zacht,
wat droomt ze, dit leven verwacht?
Freya slaapt vredig op haar rug,
haar pootjes omhoog in de lucht.
Ze slapen in de warmte van het vuur,
ik geniet, een cognacje, t's een uur.
Peins wat na over onze wandeling en denk,
Shelties dat is een groot geschenk.
Frans Glorius |
 |
 |
|
25 november 2009
Onze Pups.
Zachtjes huilt mijn hart,
van vreugde, ook van smart.
Zoveel gegeven,zoveel gedaan,
om ze te helpen in 't bestaan.
Poep ruimen en eten geven,
zodat ze groeien, naar 'n mooi leven.
Leren van hard geluid,
muziek knalt de speakers uit.
Spelen met de grote honden,
om hun gedrag te doorgronden.
Veel knuffelen en liefde geven,
nemen ze mee 't hele leven.
Kortom alles hebben we gedaan,
dat ze als Shelties in 't leven staan.
Ga nu naar jullie nieuwe leven,
er is daar veel moois te beleven.
Frans Glorius |
|
|
|
 |
18 okt ,09
Pupje
Ik ben nog piep piep klein,
het duurt lang voor ik groot zal zijn.
In moeders buik veilig en beschut,
een streng voor eten en drinken, die ik benut.
Ik heb negen weken de tijd,
En dan moet ik er uit.
Dan moet ik aan het werk gaan,
Zoeken naar lieve baasjes, ze bestaan.
Die wil ik al mijn liefde geven,
Al mijn jaren, een heel sheltie leven.
Nieuw baasje, zie me als je beste vriend.
Ik geef liefde, genegenheid en trouw,
Aan een lief baasje, aan jou.
Frans Glorius
|
|
Guinea 5-7-,09
Guinea is een beetje de knorren pot,
meestal gaat ze rustig haar gang,
moppert wat, van ik ben niet bang.
Wat strijd met Lexa ,over de hoogste sport,
lexa denkt mopper en knor jij maar,
de rangorde is niet in gevaar.
Het lekkerste kluifje is ,n genot,
maar de mooiste kluif heeft hij,
probeer ik te pakken voor mij.
Samen spelen, daarvoor is niks te zot,
we rennen en spelen, hebben dolle pret,
baasje heeft de agility baan klaar gezet.
Ze slalom,t springt en gaat heel vlot,
maar Guinea ook wel wit neusje genoemd,
is rustig ,sociaal slim, ,n sheltie, Beroemd.!
Frans Glorius |
|
|
21 April.
Lexa.
Och Lexa was ozo ziek
alsof ze het leven verliet.
De gaten vielen in haar lijf
nee Lexa , beter worden en blijf.
Veel medicijn en prednison
deden alles wat het kon.
Langzaam gingen de gaten dicht
en kwam verbetering in zicht.
Eindelijk het resultaat
de ziekte die haar verlaat.
Haar oogjes kijken me aan
baasje ik wordt beter, goed gedaan
Ze springt weer op schoot
en geeft kusjes ozo groot.
O wat is het verschil toch klein
tussen het gaan en het zijn.
|
 |
|
FREYA
Ze toont haar genegenheid,
als ze zachtjes op m,n vingers bijt.
Erkenning zoekt ze, ben ik lief,
en jouw grote harte dief.
Boos praten is niet toegestaan,
dan gaat ze stilletjes in ,n hoekje staan.
Ze springt dan vlug op schoot.
En kruipt tegen me aan,
baasje ik heb toch niks fout gedaan.
Nu heeft ze pups en is moeder,
dag en nacht zorgt ze,likt ze schoon,
zorgt voor al de melk, t, lijkt gewoon.
Al die hummeltjes, voor mij ,n wonder,
Freya zorgt, zij kunnen niet zonder.
|
|
 |
7 november 2008
De Roedel
Wij bewaken huis en tuin,
dat is ons domein.
Voordat je belt aan onze poort,
hebben we je allang gehoord.
Wij ontvangen ieder dier en gast
met luid geblaf, dat bij shelties past.
Dat doen we dan,
zodat ieder ons horen kan.
De baasjes zijn nooit alleen,
wij zevenen draaien om ze heen.
Hun gevoelens voelen wij feilloos aan,
om ze met onze liefde bij te staan.
De roedel is saamhorigheid,
zijn we elkaar nooit kwijt.
We geven ons onvoorwaardelijk en totaal,
liefde, trouw, genegenheid, dat allemaal.
Zoals alle shelties zijn we klein,
groot in karakter, slim zullen we altijd zijn.
Frans Glorius
|
 |
1 augustus 2008
Katie
Katie kijkt me aan,
Baasje, we moeten ballen gaan.
Ze blaft, piept en maakt geluid,
vooruit baasje, we gaan eruit.
Alle shelties geven haar support,
we moeten ballen en wel sofort.
Ik zwiep de ballen over het veld,
helemaal naar het andere end.
Als een raket gaat ze van stal,
ze is sneller dan de bal.
Ze springt heel erg hoog,
vangt de bal, die er vloog.
Ze is intelligent en heel slim,
gaat de roedelladder op in steile klim.
Moeder of Oma bijt ze zachtjes in hun neus,
ik word de roedelbaas, dat is serieus.
Thuis springt ze knus op schoot.
Haar kopje drukt ze tegen me aan,
Baasje, dat hebben we fijn gedaan.
Frans Glorius |
|
 |
29 mei 2008
Jollity Sunshine
Ik trippel als een dame,
hoofdje omhoog, daar gaan we.
Mijn gouden vacht wappert in de wind,
weet, dat baasje mij de mooiste vind.
Prinsesje zo heet ik dan,
omdat ik heel mooi lopen kan,
Dansend over het gras,
naar baasje in het struikgewas.
Samen werken in de tuin,
m’n neusje wijst, waar de mollen zijn.
Als ik boos ben, wordt je afgestraft,
en door mij hard afgeblaft.
Ik geef me, soms ook niet,
’t is, wat ik in je zie.
Wetend, dat ik hier altijd blijven mag,
trek ik mijn sheltie lipjes op en lach.
Frans Glorius |
 |
5 april 2008
Cassandra
Alles begrijpen, wat ik moet,
is moeilijk, ik weet het niet zo goed.
Mijn hoofdje is maar klein,
wil steeds de liefste zijn.
We gaan mee, baasje zucht,
lig op mijn rug, pootjes in de lucht.
Mijn hartje bonkt in mijn keel,
de emoties worden me teveel.
Ik snap het niet, ben in de war,
baasje draagt me naar de car.
Mijn vriendjes zijn er, ben niet bang,
de roedel helpt mij, mijn leven lang.
Frans Glorius
|
|
 |
18 februari 2008
Emmy
In m'n 14e jaar,
wordt het leven wel wat zwaar.
Mijn grote bruine ogen dwalen rond,
waar is baasje, die er net nog stond.
M'n ogen worden al wat mat,
melkglas, wat er eerst niet was.
Baasje praat, ik kan 't niet verstaan,
ook m'n gehoor is weggegaan.
Hoesten moet ik, ik wordt oud,
en ik heb het vaak benauwd.
Mijn pootjes worden stram en stijf,
en ik voel het aan mijn lijf.
Als roedelleider heb ik afgedaan,
mijn dochter heeft nu die baan.
Als het moet, dan sta ik als een rots,
'n sheltie, dat ben ik, fier en trots.
Frans Glorius
|
 |
30 september 2007
Baasje, waarom ben je weggegaan,
vakantie was je toegestaan.
Maar wij bleven achter
en wachten, wachten, wachten.
Onze liefde is zo groot,
dat zelfs jij dat niet vergroot.
Je was weg en kom je terug,
wij weten het niet en wat is vlug.
Dat we je missen en nodig hebben,
kom terug, we gaan dood in verdriet,
en dat verdienen we niet.
De deur opent zich en daar,
staat ons baasje, een groots gebaar,
hij pakt en drukt ons aan zijn hart,
dit maakt het eind aan onze smart.
Frans Glorius |
|
Cpyright Shelties of Mischaa´s Pride 2010 - Webdesig: Hans Glorius
| |
